bijbel

 
Zoeken.nl - Zoek in alle zoekmachines
Cabla - Maak zelf ook een kabel over Bijbel
Op zoek naar Bijbel? - Zoek Bijbel in alle zoekmachines
Start een campagne - jouw website over Bijbel, direct in beeld
 
Home
 
Nieuw bericht
 
Forum info
 
Zoeken
 
 Onderwerp
toevoegen aan favorieten lijst Bijbel > Forum > Bijbel > Symbool taal
  Theo Bert  1. Geplaatst op 16 juli 2005 om 21:30 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

Er is een theologische traditie waarbij men spreekt van de historia en de theoria. Dat is zoveel als de buitenkant en de binnenkant van de dingen. De materiële werkelijkheid en de geestelijke werkelijkheid.

De materialisten vinden zich nuchter en geestelijke zaken worden dan aangeduid als zweverig. Het hoofd is het enig geldende terwijl het hart impulsen voorzover zij dat als menselijk ervaringsvermogen willen accepteren nauwelijks meetelt. In die opvatting denkt de mens dat hij zijn hoofd, zijn verstand is en niet zijn hart, dat veel meer betrokken is op de ziel.

Wat moet je dan met het grootste gebod. Je moet de Heer, jouw God lief hebben met geheel je hart en geheel je ziel, met geheel je verstand en met geheel je kracht. Duidelijk is dat de Bijbel het hart het eerste noemt en daarna de ziel. Het hart weerspiegelt als emotioneel centrum de hoedanigheid van de ziel, dat is de geestelijke wereld. Daar wenst het verstand toegang tot te hebben, maar het denkvermogen ook met alle kracht kan zich geen wegbanen tot het hart waar zij over wenst te domineren.

Zo worden hoogst verstandige mensen, hoogst onverstandig verliefd. Zo is wijsheid de gelukkige verbinding tussen hart en verstand. Harteloze mensen zijn in zekere zin onwijs, hoewel zij over een briljant verstand kunnen beschikken. Zo kunnen mensen met beperkte verstandige vermogens zeer hartelijke, minzame mensen zijn.

Jezus fulmineert tegen de farizeeërs, die de schotel aan de buitenkant reinigen, maar de binnenkant niet schoonmaken. Hij gebruikt zelfs het beeld van een wit gepleisterd graf als buitenkant en de binnen kant vol dorre doodsbeenderen.
Het heeft te maken met het zeggen van: Het is de letter die doodt, maar de Geest die levend maakt.

Heel veel symbooltaal vinden we in de Bijbel. Verhalen die misschien historisch geverifieerd kunnen worden dat is de z.g. historia hebben veelal ook een theoria. Dat is het verhaal de drager van de boodschap, het symbool. Juist het symbool wil iets meedelen van die ander kant, de binnenkant, de theoria. Dat is het gebied waarop het hart aangesproken wordt. Waar de taal herkend wordt van liefde en genegenheid. Daar zijn goedertierenheid en barmhartigheid, geloof, berouw en inkeer kwaliteiten die meer zijn dan de buitenkant wil erkennen. Die spreken de mens aan op het niveau van de ziel daar onttrekt zich de communicatie van het hart zich aan het verstand en legt de rede het af tegen de ziel.

De buitenzijde en de binnenzijde horen bijeen zoals de delen van een symbool. ( In het oude Griekenland werd een voorwerp van aardewerk gebroken. De boodschapper bracht het stuk aardewerk mee. Paste dat naadloos dan wist men dat men de boodschap voor waar kon aannemen.)
Daarom symbolen reiken iets aan van die andere kant waar geloof een geestelijke waarheid is. Vandaar zegt Blaise Pascal:"Het hart heeft zijn redenen die het verstand niet kent.


  Theo Bert  2. Geplaatst op 29 september 2016 om 15:20 uur   quotenieuw berichtemailedit 

 

Pardesh, het Paradijs een ervaring van de geestelijke wereld in de Bijbel

Religieuze teksten gaan over het niveau van de ziel. De Torah word
bestudeerd op vier niveaus PRDS. - pardesh=tuin . Hoe de Schrift te lezen
Pé = p'sjat..........=letterlijke interpretatie
Resj=rèmez........ = duiding van metaforen, allegoriën en vergelijkingen.
Dalet=d'rasj..=onderzoek van de tekst met extra materiaal er bij.
Samech= Sod.... = het geheim, de openbaring van de geestelijke waarheid.
Wordt dat medegedeeld, op dat ogenblik verwijlt men in het Pardesh, het
Paradijs, waar de mens zich aangesproken weet door de Eeuwige.
Berisjiet kan ook vertaald worden met: met de Eersteling. Niet alleen
rabbijn drs. Leon Erwteman van de Beth Jeshua gemeente te Amsterdam, maar
ook de grote Rashie geeft deze vertaling als mogelijk. Let dan op de proloog
van het Johannes Evangelie. Met de Eersteling was de Daadkracht. En
Daadkracht was bij God en Daadkracht was God. De Eersteling duidt dan Jezus
als de Oorspronkelijke Oorzaak. Met het einde van het Johannes Evangelie
vindt die aanduiding weer plaats Jezus Kurios= Jehoshoea Adonai.
Zo wordt in Johannes indirekt verwezen naar Genesis, naar die Eersteling.
Jezus pre-existent als Goddelijke Daadkracht waardoor alles geworden is.
(Dat Woord = Daadkracht is taalkundig aanvechtbaar. Zie het als poging om te
duiden.) Iemand trachtte het met het woord systeem. Maar dat associeer ik
onmiddellijk met computersysteem. Ik weet van de Eeuwige, dat Hij nooit in
een beeld te vangen is.Hij overstijgt alles. Toch is Hij relationeel,
kenbaar, assertief in het lijden en in de liefde van Jezus.

Het verhaal van het Paradijs is ook het verhaal van de mens wording. De
mens, die uit de aarde geformeerd wordt is androgyn. Geschapen naar Gods
beeld en gelijkenis. Hij draagt zowel het mannelijk als vrouwelijke principe
in zich. Wil de mens tot vruchtbaarheid komen, dan moet er scheiding plaats
vinden. Daarom man en vrouw, Adam en Eva, zijn tegenover elkaar. Vlees van
vlees.( Hierom is feministische theologie bij mij buiten beeld.) Wanneer de
mens bekleed wordt met rokken van dierenvellen, wordt hij in vele opzichten
aan de dieren gelijk. Krijgen zij, Adam en Eva hun animale ziel en lichaam.
Het naar godsbeeld geschapen zijn, dus zijn goddelijke ziel wordt achter het
animale verborgen.Hier ligt de wortel van het verlangen om thuis te komen
bij God. Hier is de oorsprong van vervreemding. ( het verhaal van de
cherubs met vlammend zwaard tegen het oosten van de hof. Waarom het Oosten?
Wel vanuit het Oosten rijst het Goddelijk licht. De toegang naar God
versperd door heilige engelen om het onheilige te weren. Daarom zegt de
Eeuwige tot zijn volk:"Heilig zult Gij zijn, omdat ik heilig ben".)

Wanneer Jezus op weg is naar het dochtertje van Jaïrus(Marcus 5), raakt een
vrouw de zoom van zijn mantel aan. In het Grieks staat er echter kraspedon.
Dat betekend kwastje. Het is een van de gebedskwasten, één van de
tsietsiet , aan de talit, de gebedsmantel, die Jezus ongetwijfeld als Thora
getrouwe, heeft gedragen.. De vrouw raakte zijn kraspedon aan. Deze
gebedskwast symboliseerd de éénheid van God. Adonai Échad, de Heer is ÉÉN!
Dat bewust aanraken van die gebedskwast was een belijdenis van de vrouw
aangaande Jezus. Zij zag in Jezus de HEER. Jehoshua Adonai! Jezus zegt haar
dan ook: "Dochter, je geloof heeft je behouden!"


Ga naar:
Om Startkabel.nl goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies:Prima, deze melding niet meer weergeven
X