bijbel

 



Op zoek naar Bijbel? - Zoek Bijbel in alle zoekmachines
Cabla - Maak zelf ook een kabel over Bijbel
Start een campagne - jouw website over Bijbel, direct in beeld

 
Home
 
Nieuw bericht
 
Forum info
 
Zoeken
 
 Onderwerp 
toevoegen aan favorieten lijst Bijbel > Forum > Bijbel > hoe wordt er in de bijbel gedacht over Donor zijn
  Joanne  1. Geplaatst op 14 maart 2006 om 22:01 uur     quote nieuw bericht email edit 

 

ik wil wel eens weten hoe er nou eigenlijk in het christendom over donor zijn gedacht wordt. zelf ben ik ook christelijk, en zou graag donor willen zijn, maar er zijn er ook in mijn omgeving die het niet willen zijn. hoe denken jullier daar over. ik vind het wel lastig.

groetjes joanne

  Mieke  2. Geplaatst op 15 maart 2006 om 09:28 uur     quote nieuw bericht email edit 

 

hoi hoi joanne
mijn familie ze zijn allemaal christelijk
ook mijn oom heeft een donor nier
waarom zal jij dan geen donor kunnen zijn
om dat je christenen bent


  Peter Swaters  3. Geplaatst op 15 maart 2006 om 20:14 uur     quote nieuw bericht email edit 

 

Hoi,

Ik kan eigenlijk niets vinden in de bijbel waarom je dit niet zou mogen doen. Tenminste niet echt iets waar je echt van kunt zeggen dat het niet kan of mag. Je zou heb b.v. niet doen omdat in de bijbel staat dat je ziel in het bloed zit. Ik ben er zelf in iedergeval nog helemaal niet over uit, dus momenteel ben ik geen donor. Maar zoals Mieke al aangeeft zijn er natuurlijk een boel mensen die er mee gered zijn, of in iedergeval een hele last minder hebben. Daarnaast als ik me bedenk dat als ik zelf in zo'n situatie zou zitten dat ik een orgaan nodig zou hebben, zou ik die hoogstwaarschijnlijk wel aannemen.
Ik vind het ook een moeilijk onderwerp.


  Aero13  4. Geplaatst op 18 maart 2006 om 19:42 uur     quote nieuw bericht email edit 

 

"Zolang er nog warmte in het hart is, scheidt de engel (die het stervensproces begeleidt) de ziel niet van het lichaam. Deze warmte is de zenuwgeest, die eerst helemaal door de ziel moet worden opgenomen" (Bisschop Martinus 1:7 – Jakob Lorber).

Zijn er bewijzen of bepaalde aanwijzingen voor deze bewering van de Oostenrijkse profeet Jakob Lorber (1800-1864)? Jazeker, zijn die er. Augustus 2000 verschenen er ineens krantenberichten over orgaandonoren, die ondanks dat ze hersendood waren, mogelijk toch pijn voelden. Trouw kwam met de krantenkop: “hersendode patiënt voelt pijn”. Vooraf dient nog gezegd te worden, dat bij orgaandonatie pas na de hersendood de organen mogen worden uitgenomen, waarbij hart en longen kunstmatig aan de praat gehouden worden, de doorbloeding is nog aanwezig, want aan dode organen heeft men niets.
Ik citeer Trouw: “Kunnen mensen die hersendood zijn, pijn voelen? Artsen zullen deze vraag gewoonlijk ontkennend beantwoorden. Zo niet de Britse anesthesist Philip Keep. Volgens hem is het best mogelijk dat een hersendode patiënt het scalpel van de chirurg voelt terwijl die zijn organen voor transplantatie verwijdert. Deze gruwelijke gedachte schreef hij op in het medische tijdschrift Anaesthesia. Philip Keep weigert een donorcodicil bij zich te dragen totdat de richtlijnen zijn veranderd. Hij wil dat voortaan alle hersendode orgaandonoren onder narcose worden gebracht tijdens de operatie.”

Ook Het Parool kwam, een dag eerder, met een bericht over de hersendode orgaandonor. Dit bericht is nog gruwelijker.
Het Parool: “Kan iemand die hersendood is verklaard, nog pijn lijden? De vraag lijkt misschien academisch, maar is dat niet voor mensen die hun organen beschikbaar hebben gesteld voor transplantatie. Britse anesthesisten willen daarom dat hersendoden voortaan voor alle zekerheid worden verdoofd voordat hun organen worden verwijderd.
Tot dusver hebben de narcotiseurs over het probleem gezwegen, omdat er ook in Groot-Brittannië een tekort is aan donororganen en ze geen paniek willen zaaien. Maar nu hebben ze alarm geslagen in Anaesthesia, het blad van het Royal College of Anaesthesists.
Hersendode patiënten krijgen wel een spierverlammend middel toegediend voordat de chirurg aan het werk gaat, legt een anesthesist uit in The Guardian, omdat ze ‘anders zo kronkelen en bewegen dat opereren onmogelijk is’.
Tot dusver werd er altijd van uitgegaan dat die spiertrekkingen niets met de hersenen te maken hadden en vergelijkbaar zijn met de reflex die je krijgt als er met een hamertje op de knie wordt geslagen.
Ook de bloeddruk en het hartritme kunnen stijgen als de organen worden weggenomen, reacties die er mogelijk op wijzen dat de donor pijn heeft. “Dat is bijzonder akelig om te zien voor de mensen die de operatie uitvoeren (!)”, schrijven de narcotiseurs Basil Matta en Peter Young in Anasesthesia.
Waarschijnlijk zijn niet de hersenen, maar het ruggenmerg verantwoordelijk voor die zogeheten hemodynamische reactie, volgens Matta en Young, maar dat valt niet met zekerheid te zeggen, omdat er geen EEG’s gemaakt worden van donorpatiënten op de operatietafel.
De meeste anesthesisten gaan ervan uit dat een patiënt die in coma is geraakt en wiens hersenstam niet meer op prikkels reageert, onmogelijk nog te redden is. Maar ze hebben hun twijfels over wat er nog in de hersenen van de donor gebeurt.
“Sterven is geen gebeurtenis, maar een proces, waar we nog te weinig van weten om te kunnen zeggen dat verdoving niet nodig is”, aldus Matta en Young.”

Let eens op de zinsnede: “Dat is bijzonder akelig om te zien voor de mensen die de operatie uitvoeren”. Wat de patiënt moet ondergaan is blijkbaar niet van belang. Dat sterven een proces is lijkt me juist gesteld. Veelbetekenend is de toevoeging: “waar we nog te weinig van weten”. Hersendood is dood, werd altijd gesteld, maar dat blijkt toch niet juist, hersendood is slechts het begin van een sterfproces. Het criterium hersendood is dood heeft men bedacht om het transplanteren van organen mogelijk te maken. Dat de betrokkene misschien toch niet echt dood is, was blijkbaar van ondergeschikt belang. De medische wereld wil nu eenmaal scoren. Als we beseffen dat bij hersendood de ziel nog in ’t lichaam aanwezig is (zie het openingscitaat van Lorber), dan wekt het geen verbazing, dat het lichaam nog zo heftig kan reageren. Maar vertel de medische wetenschap maar iets over de ziel. Over ’t algemeen heeft men een materieel wereldbeeld, waar geen plaats is voor een ziel. Augustus 2000 verschenen deze artikelen in de krant. En is er sindsdien iets veranderd? Ik heb er nooit meer iets over gehoord.

Zware, schadelijke medicijnen zijn nodig bij de ontvanger van een orgaan om afstoting van het orgaan tegen te gaan. Hartinfarct is de belangrijkste oorzaak van overlijden van mensen die een nieuwe nier hebben gekregen als gevolg van het toedienen van cyclosporine om de afstotingsreacties te beteugelen. Ook kunnen de medicijnen het spierstelsel of de botten aantasten. Een nierpatiënte, die al 25 jaar met een donornier leeft, vertelde: “Door de medicijnen werden mijn botten broos. Ik heb daardoor inmiddels twee kunstheupen. Verder trad er veel huidkanker op en daardoor kreeg ik vaak huidtransplantaties. Ik schat dat ik zo’n vijftig operaties heb gehad sinds ik de donornier heb”. Ook al kunnen de afstotingsreacties minder heftig zijn, men ontkomt niet aan de noodzaak om de rest van zijn leven medicijnen te slikken.

't Blijkt nogal eens voor te komen dat ontvangers van een orgaan een karakterverandering ondergaan. Een deskundige deed daar de volgende uitspraak over: "een vrouw, die de nier van een achttienjarige jongen had gekregen, ontwikkelde een onbedwingbare neiging om bier te drinken en meisjes na te fluiten”. Schertsend voegde hij er aan toe: “U kunt zich indenken wat er kan gebeuren wanneer iemand bij een transplantatie de nier van een varken krijgt".

Dan is er nog de handel in organen. Het blijkt veelvuldig voor te komen dat arme mensen één van hun nieren verkopen. Een Braziliaan bijvoorbeeld verkocht zijn nier voor tienduizend dollar, die vervolgens werd doorverkocht voor 120.000 dollar. In China en Singapore en andere Aziatische landen kun je een orgaan op bestelling kopen. In China worden doodstraffen voltrokken, waarna de organen worden gebruikt voor transplantatie. Amerikaanse doktoren rapporteren dat ze patiënten in behandeling hebben gehad voor nazorg, nadat ze in China waren geholpen. Deze patiënten zeggen dat ze er door ziekenhuispersoneel in China van op de hoogte waren gebracht dat de organen die ze ontvingen van geëxecuteerde gevangenen waren. Amnesty International schat het aantal doodvonnissen in China op 4500 per jaar, maar het kunnen er ook drie of viermaal zoveel zijn. Handel in menselijke organen komt op grote schaal voor, zeggen deskundigen die er onderzoek naar gedaan hebben.

Vriendelijke groeten,
Fred


  Peter Swaters  5. Geplaatst op 19 maart 2006 om 21:36 uur     quote nieuw bericht email edit 

 

Die verhalen hoor en lees ik af en toe ook. Laatst b.v. dat er een orgaan van een vermoorde persoon geplaatst werd in een lichaam. De persoon die dit orgaan kreeg, kreeg steeds beelden van deze moord aanslag door waarmee zelfs de dader opgepakt kon worden.
Ook de mislukte pogingen om organen van varkens te gebruiken, waarbij alle patienten spontaan leukemie kregen er stierven.
Ik moet met orgaandonors ook altijd denken aan een filmpje van John Clease, waarbij hij aan de duur komt bij een donor om zijn organen op te eisen, want hij heeft zich immers beschikbaar gesteld. Dat is natuurlijk als grap bedoeld, maar tot hoever gaat een arts door met een mens in leven te houden als deze weet dat het een donor is?

Maargoed, aan de andere kant is en blijft het levens redden natuurlijk. Of het met levenslang medicijnen gebruik is of niet, mensen willen het liefst kosten wat het kost blijven leven. Dat is tot op een bepaalde hoogte ook logisch.

Maar in mijn situatie, ik heb een zus waarvan 1 nier van haar eigenlijk bijna niet van werkt. Als zij een ongeluk krijgt en haar goede nier zou ook te slecht worden om goed te kunnen functioneren, zou ik het absoluut in overweging nemen om een nier af te staan, als deze geschikt zou zijn.

  Theo Bert  6. Geplaatst op 19 maart 2006 om 23:53 uur     quote nieuw bericht email edit 

 

Boven alles staat de wet van de liefde. Daaraan moeten wij denken wanneer wij spreken over orgaandonatie.


Naaraanleidng van een ikon uitzending enige jaren geleden, waarin een amerikaanse vertelde van haar karakterverandering door een hart long transplantatie, heb ik een boek besteld van Paul Pearsall genaamd "The heart's code "
Daarin word een aantal voorbeelden aangereikt.
Mede door de psychische complicaties schijnt men ervan af te zien deze operatie nog te doen.

Wat er mee te maken zou kunnen hebben zijn de teksten die gaan over bloed.

Want de ziel van het vlees is in het bloed en Ik heb het u op het altaar gegeven om verzoening over uw zielen te doen, want het bloed bewerkt verzoening door middel van de ziel. Leviticus 17:11

De NBV vertaalt:
Want het bloed is de levenskracht van een levend wezen. Ik heb het jullie gegeven om er op het altaar de verzoeningsrite mee te voltrekken, want bloed kan, als levenskracht, verzoening bewerken.

Nèfesh = ziel of leven, of levenskracht, maar ook persoon. Gen 46,18
Dit waren de zonen van Zilpa, die Laban aan zijn dochter Lea gegeven had, en zij baarde dezen aan Jakob – zestien zielen.


In het bloed is dus nèfesh. Zelf zou ik ervoor konsekwent het vertalen met ziel.

Wanneer Jezus dus zijn leven geeft, heeft dat te maken met de ziel.

mvg.
Theo Bert
www.gelooft.nl




Ga naar:




Suggesties voor deze pagina? Klik hier
© 2000-2014 - Startkabel.nl - disclaimer cookiepolicy